شایدم نا امید....

که وقتی در نبود من        نداشتی حس ویرونی

تموم لحظه هایی که       نبودی در کنار من

نداشتم کاری جز گریه      می دونم که نمی دونی

نمی فهمی..نمیدونی      چرا دلشوره دارم پس

چرا دستای من سرده      چرا می ری به آسونی

فراموش کردمت..نه..نه      نمی ری از خیال من

آره محکوم این عشقم      شدم مثه یه زندونی

حالا یک ساله که ساده     نشستم به خیال تو

من اینجا اشک می ریزم     تو اونجا ساز و مهمونی

سارا.م...س

به آسمان بگو شیون کند....

اینجا من غریبم....کسی این حوالی نیست؟

انگار کسی می آید...من صدای قدمهایش را می شنوم.....سارا باز اشتباه کردی....باز اشتباه کردی

ببین کسی اینجا نیست....و پایان راه تو اینجاست....بگذار تا خون از خون بچکد....نفرین بر این حوالی

تو آزادی از این احساس/نه مثه من پر از کینه

منی که تو قفس بودم/به عشقت موندگار بودم

دیگه خسته شدم بسه/من انگار پای دار بودم

چقدر پاي تو بنشينم/هميشه بي خبر از تو

به  عشقت جونمو دادم/نمرديم پاي هم هردو

حالا من می گذرم ازتو/تو که از فاصله دوری

ندیدی...نزدیکت بودم./نه ..یادم رفت که تو کوری

نفهمیدی از احساسم/منو ساده رها کردی

چقدر بی معرفت بودی/نبردی بویی از مردی

شاعر:سارا.م...س

 با تشکر از دوست عزیزم "امید صباغ نو" که ایراد این ترانه رو مشخص کردند.

آره دست تو رو خوندم/منم مثل تو رد می شم

حالا که میری از اینجا/چی میخوای از دل و جونم

توقع داری از من که/بگم پای تو می مونم

تو که می ری... برو...اما/بذار که حرمتی باشه

اگرچه حسمون مرده/نذار که تهمتی باشه

تو درگیر یه احساسی/که از عاشق شدن دوره

می گفتی عاشقی اما/تو هم چشم دلت کوره

چی فکر کردم ببین چی شد/خدا هم از تو دلگیره

که از دوریت نمی لرزم/دلم حتی نمی گیره

شاعر:سارا.م...س

به فریادم بـــرس یا رب/که این روزا پریشـــونم

شدم آواره و دشمن/نه با مردم کــه با قلبــــم

مـــن از این زندگـــی دورم/من از دنیا گـریزونم

دارم سر گیجه می گیرم/تو این کابوس بیداری

نه ازعاشق شدن راضی/نه با تنهایی همخونم

پره شــــب های دلشوره/به تقـــدیر سیـــاه من

هنــــوز که اول راهم/ته ایـــــن راهو می دونـــــم

دیگه خسته شدم از این طپش های دل غمگین

طپش هایی که با قلبم شده همخونه می دونم

شاعر:سارا.م...س